|
|
04.05.2011 23:48:57 / ester
Já, það er svo sannarlega farið að styttast, bara 9 dagar eftir hér í Norður Dakóta og svo 10 dagar í viðbót í heimferð, uff.
Það hefur svosem ýmislegt á daga mína drifið síðan síðast. Á föstudaginn var grillveisla fyrir heimavistina mina sem var mjög skemmtilegt, grilluðum, tókum hópmynd og skemmtum okkur vel þrátt fyrir vindinn sem blés á okkur. Þegar við vorum búnar að borða héldum við Amber og Katy til Bismarck en Amber átti afmæli á laugardaginn og hélt partý. Vorum komnar frekar seint til Bismarck en það tekur tæpa 4 tíma að keyra þangað, fórum og fengum okkur aðeins að borða á barnum sem systir hennar vinnur á og skemmtum okkur þar. Sváfum svo út á laugardagsmorgun, fengum morgunmat og fórum svo í fótsnyrtingu sem var ósköp ljúft, um morguninn var rigning og svo byrjaði að snjóa,ekki mjög skemmtilegt. Fórum svo heim í sturtu og höfðum okkur til fyrir kvöldið, fórum út að borða á asískan stað og svo aftur heim til Amber í partýið. Flestir sem komu í partýið voru strákar og það skemmdi svosemekkert fyrir. Allir sem komu prófuðu Tópasskot en ég ákvað að þetta væri góður tími til þess að bera þau fram, fengu þó misgóðar undirtektir.
Partýið var mest í eldhúsinu en við fengum snakk, köku og svo pizzu til þess að narta í. Þegar var farið að líða aðeins á kvöldið og við búin að hlæja og skemmta okkur galaði Amber hinu megin úr eldhúsinu og bað mig að segja eitthvað á íslensku sem ég gerði, það sem ég sagði var: "Til hvers, það skilur enginn það sem ég er að segja hvort sem er". Mamma hennar Amber sagði þá á ensku: "Já einmitt, Bandarískir strákar eru með lítil typpi", mjög full sjálfstraust. Mamma hennar sat við hliðina á mér og við Katy (sem sat hinu megin við mig) sprungum úr hlátri yfir þessu. Strákunum var hinsvegar ekki eins skemmt og þegar einn þeirra var komin hálfa leiðina með buxurnar niður um sig til þess að sanna að ég hefði sko ekki rétt fyrir mér leiðrétti Katy þann misskilning að þetta hefði ekki verið það sem ég sagði. Úr öðrum hornum eldhússins heyrðist líka "vá, ég vissi ekki mamma hennar Amber talaði íslensku" og "við erum í Norður Dakóta, það er kalt". Það tók okkur Amber og Katy smástund að jafna okkur en um ummæli Ardellu (mömmu Amber) hef ég svosem ekkert að segja, enda verð ég seint talin sérfræðingur í amerískum typpum.
Restinni af kvöldinu var svo eytt í spjall,sprell og leiki. Fórum seint að sofa eftir frábært kvöld og helgi sem gleymist seint. Sváfum út á sunnudagsmorgun,fengum okkur morgunmat, tókum okkur til og héldum af stað aftur til Grand Forks. Í Bismarck var kveðjustund en ég sé mömmu hennar Amber ekkert aftur áður en ég fer heim og augun voru tárvot þegar ég labbaði út í bíl. Keyrðum svo heim til Grand Forks þreyttar eftir frábæra helgi.
Á mánudaginn var það sem ég get bara best lýst sem árshátíð NRHH (National residence hall honorary) en ég fór þar sem ég sit í nefnd fyrir vistina mína. Þar var góður matur og veitt verðlaun fyrir allskonar afrek og við fengum verðlaunin fyrir hæstu meðaleinkuninna (GPA) af vistum sem hafa inntökuskilyrði (hér eru þau 21 árs eða í framhaldsnámi). Þetta var mjög skemmtilegt og maturinn bara fínn. Alltaf gaman að fá að dressa sig aðeins upp.
Er byrjuð að pakka en það eru 9 dagar þangað til ég þarf að fara útaf vistinni, það sama kvöld tek ég lestina til Minneapolis og verð yfir helgina hjá ættmennum sem Arnar frændi minn fann hér á svæðinu. Fer svo á mánudeginum til Guðmdundar og Serenu og verð hjá þeim fram á sunnudag (22.maí) flýg þá til Boston og svo heim. Um helgina ætla ég svo að vera dugleg að læra, fer í 3 próf í næstu viku. Þarf svo að fara að huga að því að pakka niður og þvo fötin mín. Bið að heilsa ykkur öllum, lokapróf í Greining og mótun hegðunar (fjarpróf) á morgun og mig vantaði bara smá lærdómspásu. Svo fyrir ykkur sem viljið þá er kominn slatti af myndum á facebook frá síðustu vikum.
»
26.04.2011 17:06:03 / ester
Þetta voru svo sannarlega yndislegir páskar. Á fimmtudaginn keyrðum við af stað til Bismarck til þess að vera heima hjá Amber um helgina. Lana vinkona okkar frá Úkraínu kom með og við skemmtum okkur konunglega. Á fimmtudag gerðum við mest lítið nema bara koma okkur fyrir í einu herberginu. Eftir kvöldmat skelltum við okkur í bíó að sjá Rio og hún er æði. Við hristum bossann aðeins í sætinu við sambatónlist og hlógum mikið. Aulinn ég fann svo aukabrandara einsog "I´m still on Minnesota time" sem mér fannst geðveikt fyndið af því að það er bara eins tíma munur eða svo á Rio og Minnesota. Fórum svo og fengum okkur kvöldsnarl og heim í háttinn. Um miðja nótt eða svo vaknaði ég við það að rúmið sem við Lana sváfum í titraði allt saman og ég skildi hvorki upp né niður í þessu, heyrði ekki neitt hljóð heldur bara titringinn sem hætti og byrjaði aftur nokkrum sinnum áður en ég náði að sofna aftur. Þegar ég sagði svo stelpunum frá þessu morguninn baðst Lana afsökunar, hún hefði ætlað að vakna snemma (klukkan 6) og reyna að læra aðeins, hún hafði tekið hljóðið af símanum til þess að vekja mig ekki þegar klukkan hringdi, þetta plan klikkaði greinilega aðeins og við fórum loksins á fætur um hádegi en það var ósköp ljúft að sofa aðeins út.
Fórum svo i hádegismat með Amber, mömmu hennar og systur. Þegar við fórum útúr húsi var mígandi rigning og þegar við vorum búnar að borða var komin snjókoma og það engin smá
Við skelltum okkur aðeins í verslunarmiðstöðina í Bismarck, Lönu vantaði buxur og úrvalið í Bismarck er betra en í Grand Forks. Amber keypti sér svo kjól og ég skó. Enduðum svo aftur heima hjá Amber þar sem við slökuðum aðeins á fyrir kvöldið. Föstudagskvöldinu eyddum við svo i keilu, þurftum að bíða eftir braut og settumst inn á barinn, fengum okkur nokkra drykki og ég söng eitt lag í karaoke. Fengum loksins braut og gátum spilað 2 leiki áður en það lokaði. Ég skíttapaði fyrsta leiknum og vann svo seinni leikinn þannig að ég var sátt þegar við fórum þó ég hefði svosem alveg lifað það af að tapa.
Á laugardaginn ákváðum við svo að fara að túristast, fórum á "The heritage museum" þar sem var hægt að skoða sögu fylkisins, deilur indjánanna og hvíta mannsins og svo var meira að segja íslenskt dót á safninu, skartgripaskrín sem kom með innflytjendum hingað fyrir langa löngu. Tókum allskonar skemmtilegar myndir sem ég á samt ennþá eftir að fá því þær voru ekki allar á mína vél. Það var gaman að skoða safnið og fá smá tilfinningu fyrir fylkinu. Fórum svo að minnnisvarða um þá Norður-Dakóta búa sem hafa látið lífið í stríðum síðustu alda. Fórum svo aftur heim til Amber eftir að hafa leitað að graskersböku fyrir mömmu hennar sem okkur tókst að finna. Um kvöldið var svo páskamáltíðin en þar sem börn stjúppabbba Amber vildu eyða páskunum með báðum fjölskyldum voru þau með páskamatinn á laugardagskvöldi. Systur hennar Amber komu, önnur með manninum sínum (fíla þau í botn) og hin með unnusta (fíla þau ekki alveg jafn vel). Borðuðum mat sem var sko algert lostæti, kalkún með fyllingu, reykta skinku, kartöflumús og allskonar salöt. Fékk mér svo heimabakaða böku í eftirrétt, þvílíkt nammi. Svo var komið að spilatíma en við byrjuðum á dansleik í Wii tölvunni þeirra sem var mjög skemmtilegt og skiptum okkur svo í lið og spiluðum "catchfrase" sem er eiginlega einsog Alias, hlógum mikið og skemmtum okkur vel. Þegar allir voru farnir gláptum við svo á mynd og við Lana komum okkur fyrir í stofunni á vindsæng þar sem systir hennar Amber tók herbergið sem við höfðum verið í (grunar að það hafi mest verið útaf sjónvarpinu).
Það stóð til að fara í kirkju á sunnudagsmorguninn en þar sem enginn vaknaði nógu snemma var bara ákveðið að sleppa því. Þegar við Lana vöknuðum voru tvær körfur við endann á vindsænginni, önnur merkt mér og hin Lönu. Þær voru fullar af allskonar góðgæti, ferðatannbursta og tannkremi, kremum, naglalökkum, blettaspreyi, hárnæringu, sápum, spennum, súkkulaði og fleira. Undir þeim voru svo kassar með sandölum í. Það var alveg ótrúlega gaman að fá eitthvað svona frá þeim.
Svo fengum við Lana páskaklippinguna okkar eftir ótrúlega góðan morgunmat og já, Ester er komin með stutt hár, nær rétt niður á axlir. Fórum svo niður að ánni (Missouri áin) og fórum í göngutúr í sólinni en það var örugglega hátt í 20°c hiti. Tókum svo fullt af skemmtilegum myndum við ánna og listaverkin sem eru á bílastæðinu sem við lögðum á, tókum algert túristaflipp, mjög skemmtilegt.
Á sunnudagskvöldið pöntuðum við svo pizzu og ég opnaði konfektkassann sem ég fékk frá Sigga frænda um jólin sem sló í gegn, skildi kassann eftir fyrir þau til þess að njóta sem ég vona að þau geri. Gláptum svo bara á sjónvarpið í rólegheitum. Keyrðum svo heim í gær en stoppuðum á leiðinni til þess að sjá heimsins stærsta buffalóa og tókum aðeins fleiri túristamyndir okkur til skemmtunar.
Fer svo aftur með Amber heim næstu helgi en hún á afmæli og Lana ætlar að reyna að koma með okkur og Katy sem býr á vistinni ætlar að koma líka. Er alveg ótrúlega spennt. Vona að þið hafið átt yndislega páska. Knús, Ester
»
18.04.2011 22:32:17 / ester
Jæja, þá er enn ein vikan hlaupin frá mér og eftir hvorki meira né minna en 5 vikur verð ég komin heim,það er alveg ótrúlegt hvað tíminn líður hratt.
Síðasta vika var ósköp skemmtileg, á mánudaginn var 17 stiga hiti þegar best lét og allir úti á stuttermabolum, stuttbuxum, pilsum og sandölum. Fullt af krökkum úti að henda á milli sin frisbídiskum, fótboltum (amerískum að sjálfsögðu) og hafnarboltum. Sólin skein á og úr andlitum allra og lundin léttist heldur betur. Þegar leið á vikuna fór svo aðeins að kólna og þegar ég vaknaði á föstudagsmorgunn var jörðin orðin hvít og það snjóaði allan daginn. Kuldaskórnir og jakkinn minn sem höfðu fengið nýtt pláss í skápnum mínum þaðan sem ég ætlaði ekki að hreyfa þau fyrr en ég pakkaði eftir páska voru því í notkun alla helgina. Hér er ennþá allt til helminga hvítt og hitinn hangir um frostmark.
Á laugardaginn fórum við Amber á Tailgating event sem ég veit eiginlega ekki hvernig á að þýða. Strákarnir í fótboltaliðinu voru að spila vor fótboltaleik (völlurinn hér er inni ef þið voruð að spá í snjónum). Tailgating er semsagt þegar veitingastaðir og nemendahópar safnast saman og gefa mat og drykk. Fengum pizzu, hamborgara, vængi og rif. Það sem var núna um helgina var keppni á milli aðila og ég held að verðlaunin hafi verið fast stæði fyrir leikina næsta haust. Leikurinn var ágætur en þar sem liðið var bara að spila við sjálft sig svona sem æfingaleik held ég. Gaman samt að fá aðeins að sjá þar sem ruðningurinn fer allur fram á haustönninni. Svo fórum við og tókum þátt í heimavistaruppákomu þar sem var keppt í pool, borðtennis og foosball. Fengum meiri pizzu þar og fórum svo og Amber bjó til skartgripi og ég horfði á True Grit. Skemmtum okkur mjög vel.
Gærdeginum eyddi ég svo í að taka til í herberginu mínu, þvo þvott, ryksuga og henda pappírum sem ég þarf ekki lengur á að halda. Herbergið lítur mun betur út og þaðer ekki eins mikið drasl ískúffunum og á borðinu mínu. Fór svo upp í herbergi til Amber og við borðuðum rif sem við fengum í box á laugardag, jógúrt, samlokur og svo smá súkkulaði í eftirrétt og horfðum á helminginn af Space jam og nokkra þætti af How I met your mother. Bara nokkuð góður dagur, alveg ekta sunnudagur a.m.k Svo styttist óðum í lokapróf, fyrst er samt páskafrí sem er samt ekki nema 4 dagar, fer til Bismarck með Amber. Svo eru 2 vikur af skóla eftir það og svo bara lokapróf í eina viku, hér ekkert langt upplestrarfrí, fáum einn auka dag helgina fyrir lokapróf (föstudag) sem lestrardag. Svo fer ég til Minnesota og svo kem ég heim, þetta er bara alveg að verða búið. Bið að heilsa ykkur, vona að þið hafið það gott í vor/páskahretinu 
»
10.04.2011 17:06:17 / ester
Hér um helgina er haldin indjánahátíð í íþróttahúsinu á skólalóðinni og er annaðhvort kallað Wacipi eða Powwow. Þetta er samkomustaður fyrir indjána sem koma frá allskonar stöðum útum allt land. Í íþróttahúsinu er búið að koma upp sölubásum með allskonar indjánadóti og húsið er fullt af fólki í litskrúðugum indjánabúningum. Powwow er fyrst og fremst samkoma fyrir indjána til þess að dansa og skemmta sér og hitta aðra indjána. Hluti af Powwow-inu er danskeppni en það er keppt í mismunandi aldursflokkum og hver aldurshópur keppir í þremur mismunandi dansflokkum og hver flokkur er með búningum. Konur keppa í jingle dance dresses en þá eru þær í kjólum sem eru með litlum járn eða álkeilum á sem hringla þegar þær dansa, Clarice vinkona mín keppir í þeim flokki, þar er bæði klassískur og svo meira contemporary. Síðan er klassíski en þar keppa þær í öðruvísi kjólum en þar eru þær í aðeins mýkri kjólum. Svo er Fancy shawl en þar eru þær í kjólum og dansa með sjali en þær eiga að líta út einsog fiðrildi.
Karladansarnir eru svo líka í þremur flokkum. Það er klassíski (traditional) dansinn en þar eru þeir eiginlega hermenn og segja sögu með dansinum. Bróðir hennar Clarice dansar í þessum flokki. Þeir eru með fjaðrir á bakinu rétt fyrir ofan rass og flestir eru með fjaðrir á höfðinu líka. Í grasdansinum eru þeir með með ræmur á buxunum sinum sem eiga að líta út einsog gras. Svo er fancy karladans en það eru þeir bæði með fjaðrir rétt fyrir ofan rass einsog klassísku dansararnir en svo fleiri ofarlega á bakinu og í dansinum verða allar fjaðrirnar að hreyfast, þetta er mesti glamúrdansinn og mest "showy".
Arnarfjaðrir eru heilagar í augum indjána og indjánabörn fá skírnarfjöður þegar þeim er gefið nafn. Þau fá einhverjar fleiri fjaðrir sem ég er ekki alveg með hreinu af hverju. Þau dansa með þessar fjaðrir í hárinu og ef einhver missir fjöður í dansinum verður allt að stoppa og það verður að framkvæma sérstaka athöfn og á meðan er stranglega bannað að taka myndir eða myndband á meðan þetta fer fram. Clarice vinkona á svona fjöður og ég má t.d ekki snerta hana og sem fæstir mega snerta hana, þegar hún fær hjálp við að setja hana i hárið þá snertir sá sem hjálpar henni t.d bara stilkinn en ekki fjaðrirnar sjálfar (tók eftir því í gær). Sum þeirra,einsog t.d. bróðir Clarice, fá liti þegar þeim er gefið nafn og þeir hafa þá liti sem hluta af fötunum sínum alla ævi. Sumir kaupa fötin sín tilbúin en aðrir fá arfleidd föt eða föt sem búin eru til af fjölskyldumeðlimum. Clarice á tvo jingle kjóla, amma hennar bjó til annan og stjúpmamma hennar hinn.
Þegar það er dansað þá eru trommuhópar sem syngja og spila. Á Powwowinu hér eru nokkrir mismunandi trommuhópar sem skiptast á, stundum hoppa trommarar á milli hópa ef þeir syngja í svipuðum stíl. Í hverjum trommuhóp er leiðtogi og hann er sá eini sem má breyta taktinum sem felst í því að berja fastar og hægar á trommuna. Trommuhóparnir eru frá mismunandi ættbálkum og eru oft menn sem hættu að dansa sem unglingar og fóru að tromma og syngja í staðinn. Trommararnir eru ekki í neinum búningum heldur bara venjulegum fötum, a.m.k hér.
Í gær sat ég bæði með mömmu Clarice og stjúpmömmu hennar og spurði þær að öllu mögulegu og fékk útskýringar á öllu sem var í gangi. Svo var boðið uppá hefðbundin mat en það sem ég fékk mér var buffalókássa og steikt brauð (nammi namm). En það er alveg ótrúlega gaman að sjá og upplifa þessar hefðir og ég ætla að skella mér aftur í dag til þess að sjá meira.
»
03.04.2011 18:29:12 / ester
Já, hér skín sólin til skiptis við rigningu og snjó. Vikurnar eftir vorfrí hafa verið fínar, reyndar mikið af prófum sem er eðlilegt svona um miðja önn. Nú eru ekki margar vikur eftir og því fleiri próf og verkefni framundan.
En að vorfríinu eða reyndar ferðinni heim. Vaknaði eldsnemma, um 3:30 til þess að fara á flugvöllinn. Flugin voru á réttum tíma en þurfti að skipta um vél í Chicago þar sem ég borðaði beyglu í morgunmat. Flugin voru hvort um sig um klukkutími og ég náði að dotta aðeins í báðum flugunum. Svo til þess að komast heim var planið að Amber vinkona mín myndi koma að sækja mig þar sem hún hafði eytt helginni hjá bróður sínum sem býr í nágrenni Minneapolis. Þegar ég lenti þar voru sms á símanum mínum um hún hefði sprengt dekk á bílnum sínum og kom honum ekki aftur í gang. Hún var að bíða eftir bróður sínum og bíl til þess að draga hana til baka. Hún sagði mér að bíða aðeins með að reyna að redda mér öðruvísi þangað til hún væri buin að fá á hreint hvað þeir yrðu lengi að gera við bílinn. Þannig að ég beið heillengi á flugvellinum þangað til hún var búin að komast að því að þetta var ekki bara dekkið heldur hafði hellingur í viðbót farið i klessu og hún kæmist ekki aftur af stað fyrr en á mánudeginum. Þannig að ég dauðþreytt og svöng fór í smá panik á flugvellinum. Endaði svo loksins á lestarstöðinni, rölti þaðan og fékk mér að borða með Guðmund í símanum að senda mér sms um að borða, slaka á og vera róleg. Endaði svo loksins í lestinni en Kaipo sem er RA (resident assistant) hérna á vistinni minni var að taka sömu lest þannig að við sátum saman í lestinni og spjölluðum og sváfum. Alltaf gott að hafa einhvern sem maður þekkir með sér.
Kom svo loksins aftur til Grand Forks,lagði mig fyrir tíma og tók svo vikuna til þess að ná mér eftir ferðalagið. Hringdi á safnið í Philadelphiu en myndavélin hefur ekki enn komist til skila þannig að ég er orðin nokkuð viss um að ég fái hana ekki aftur. Pabbi ætlar að hringja í Elko og athuga hvernig málin standa þar sem myndavélin er tryggð.
En annars gengur bara skólinn sinn vanagang hér. Fer til Bismarck um páskana með Amber og ég hlakka til þar sem það var mjög gaman síðast  En þangað til er það víst skóli og skemmtilegheit. Þarf svo að fara að huga að því að pakka þegar ég kem heim úr páskafríinu, kaupa nýja tösku fyrir dótið mitt þar sem vistin lokar um leið og prófin eru búin. En þangað til næst þá bið ég að heilsa.
»
24.03.2011 04:04:27 / ester
og ég komin aftur "heim" til Grand Forks. Vorfríið búið og nú er það raunveruleikinn í nokkrar vikur í viðbót. Lenti í Pennsylvaníu á föstudagskvöldi og við Guðmundur fengum okkur pizzu sem var mjög góð. Laugardagurinn hófst síðan á verslunarferð í outlet mollið góða í nágrenni þeirra hjónakorna en við Serena fórum með vinkonum hennar og öllum til mikillar undrunar var það ég sem verslaði minnst, var bara eitthvað ekki í miklu verslunarstuði. Fórum síðan heim, höfðum okkur til og skelltum okkur á smá dansiball á bar í nágrenninu þar sem við skemmtum okkur konunglega með Vanessu og Diane.
Við fórum svo og versluðum aðeins á sunnudeginum, keypti samt ekkert voða mikið þá heldur. Mánudagurinn fór svo í að passa þríbura sem Serena passar 2 sinnum i viku, við fórum með þá á stað sem heitir Jungle Wonder og er með skemmtilegri klifurgrind og hoppukastala. Fórum svo aðeins í búðina og aftur heim. Held að við höfum ekkert annað gert þann daginn en þetta rennur örlítið saman. Á þriðjudeginum get ég eiginlega ekki munað hvað við gerðum en ég man að ég fékk að sofa út og slaka á af því að Serena þurfti að fara í vinnuna en við gerðum alveg örugglega eitthvað en það verður að bíða betri tíma að segja frá. Á miðvikudag fórum við svo í Kohl´s þar sem mér tókst loksins að finna eitthvað af viti til þess að eyða peningunum mínum í. Við Serena mátuðum og prófuðum og versluðum og skemmtum okkur vel.
Fimmtudeginum eyddum við aftur með þriggja ára þríburunum en við fórum á safn í Philadelphia sem heitir "Please touch museum" og er fyrir börn. Þar vorum við nánast allan daginn og skemmtum okkur konunglega með strákunum í hringekju og leikjum. Það var heil Lísa í Undralandi sýning en þar var hægt að setjast niður með söguhetjunum, klæða sig í búninga og halda teboð. Þar skildi ég hinsvegar myndavélina mína eftir á borðinu, nokkrum mínútum seinna uppgötvaði eg hinsvegar að ég ég var ekki lengur með hana og fór aftur að borðinu en þá var hún týnd og tröllum gefin. Náði ekki í safnið í gær en þarf að hringja aftur á morgun og athuga hvort miskunnsamur samverji hafi skilað henni. Það væri ósköp gott. En safnið var mjög skemmtilegt og margt gaman að dunda þar og við áttum góðan dag. Fórum síðan i mat til pabba og stjúpmömmu Serenu þar sem við skemmtum okkur vel.
Á föstudag fór að síga á seinni huta frísins og við skelltum okkur aftur í outletin til þess að leggja lokahönd á innkaupin og fórum síðan aftur heim. Um kvöldið komu síðan Jill og Jared í heimsókn og við spiluðum aðeins en þau þurftu því miður að fara snemma heim. Á laugardaginn fórum við á markað sem er að mér skildist rekinn af Amish fólkinu á svæðinu en það er bæði blanda af Amish vörum og föndri, flómarkaðsdóti og svo bara hinu og þessu. Svo voru líka nammi- hnetu og ávaxta og grænmetisbásar. Mjög gaman að fá að skoða og labba um. Þegar við vorum búin að borða ljúffenga steik og glápa aðeins á imbann fórum við Serena í það að pakka og það tók aðeins lengri tíma en ég hafði ætlað, enda mitt uppáhalds hobby (eða þannig!). Hér ætla ég að hætta enda ferðasagan næstum því jafn löng og þetta blogg hefur verið, kem henni hér inn við gott tækifæri.
Bið að heilsa ykkur öllum.
»
11.03.2011 04:02:13 / ester
Er á leiðinni til Pennsylvaníu að heimsækja Guðmund og Serenu, treysti því ekki að lestin frá Grand Forks yrði tímanlega en hún hefði ekki mátt vera meira en svona klukkutíma of sein til þess að ég myndi missa af fluginu mínu. Venjulega fer lestin frá Grand Forks um eitt eftir miðnætti og er komin til Minneapolis um 7. Ég ákvað því að taka lestina á miðvikudagskvöld og sá fram á að eyða einum degi enn í Minneapolis án þess þó að vita hvað ég ætti að bralla allan daginn. En eitthvað kom upp á hjá lestinni og hún var hvorki meira en minna né 8,já átta timum of sein þannig að ég lagði af stað í morgun og eyddi því öllum deginum í lestinni sem var bara ósköp ljúft, náði að klára bókina sem ég var að lesa og fékk aðeins að sjá Norður Dakóta og Minnesota að degi til. Komst svo loksins á hótelið eftir að hafa farið í bæði strætó og lestinni á flugvöllinn og látið hótelskutluna sækja mig þangað og spara mér pening (sem ég eyddi svo sársvöng í pizzu).
Síðustu dagarnir fyrir vorfríið hafa verið skemmtilegir, fórum síðustu helgi og spiluðum Bazooka ball sem er einsog paintball nema í staðinn fyrir lituðu kúlurnar þá eru notaðar mjúkar golfkúlur, alveg ótrúlega skemmtilegt og alls ekki sársaukafullt.Við stelpurnar bjuggum meira að segja til boli en við keyptum hvíta boli í Walmart og lituðum þá og bjuggum til Team Hancock og skemmtum okkur mjög vel við þetta allt saman.
Annars er bara alltaf það sama gamla í gangi í skólanum, hangi með stelpunum, mæti í tíma og komin i rútínu. Við Amber erum ekki búnar að vera duglegar við að fara í dýraathvarfið, henni tókst að ná sér í einhvern vírus og er búin að vera veik í 10 daga. Er búin að kaupa mér miða heim og ég lendi 23.maí svona fyrir þá sem það vilja vita.
Svo hefur komið í ljós að ég á nokkra ættingja sem eru frá Norður Dakóta og Addi frændi var duglegur að stinga upp á þeim sem vinum mínum á facebook. Ein þeirra, Julie Finstad, sem býr hér í Minneapolis/St.Paul vill endilega hitta mig þegar ég fer heim í maí. Mér skildist á henni að dóttir hennar hefði hitt Adda þegar hann var hér og hana langar að hitta mig áður en ég fer og ætlar að skipuleggja eitthvað fyrir þá daga í maí þegar ég kem hingað á leiðinni til Boston.
En ég ætla að hendast í sturtu núna, gekk illa að sofna i gærkvöldi og var vöknuð snemma í morgun. Bið að heilsa ykkur öllum heima og skrifa frá Pennsylvaniu næst
»
28.02.2011 23:11:21 / ester
Jæja, er þá ekki kominn tími á einsog eitt blogg. Langt síðan síðast ogmargt á daga mína drifið. /> > > Síðustu helgi fór ég til Bismarck með Amber og það var rosa gaman. Gott aðkomast aðeins frá Grand Forks og þar sem það var löng helgi ákvað ég að skellamér með Amber. Það tekur rétt um 4 tíma að keyra þangað en fylkið er voðafallegt. Er án efa mun fallegra á sumrin með alla akrana í blóma en það verðurgaman að fá að sjá fylkið þegar fer að vora. /> > > Skemmti mér vel í Bismarck með Amber, hjálpuðum mömmu hennar sem var aðlaga barnagæsluna sem hún er með í kjallaranum hjá sér. Græddi meðalannars sjónvarp í þessari ferð en hún keypti nýtt og gaf mér það gamla sem ersvaka stórt og flott. Pössuðum svo þrjá hunda systur hennar í litlum bæ réttfyrir utan Bismarck. Skemmtum okkur með nokkra drykki og spil, vöktum frameftirog hlógum mikið með tveimur vinum hennar. Fórum svo á kínverskan veitingastaðsem var með hlaðborð. Þegar við vorum næstum því búin að borða tókum við eftirlitlum leka en það byrjaði að dropa úr loftinu. Fyrr en varði var kominhellidemba úr loftinu og flísarnar farnar að hrynja úr þakinu og allir út. Þaðkom svo í ljós að úðarakerfið hafði bilað og lekið. Maturin var hrikalegavondur en þetta var svona skemmtilegt ævintýri. Svo var líka bara voða gott aðkúra í sófanum hjá mömmu hennar og fá heimatilbúinn mat. 
> > Núna um helgina var Feast of Nations en það er einsog nafnið gefur tilkynna viðburður sem er skipulagður af erlenda stúdentaráðinu hér í skólanum.Viðburðurinn er 1200 manns, 5 rétta máltíð, skemmtiatriði sem eru bæði flutt afnemendum og svo fagmönnum í sínum bransa, á hann komu m.a borgarstjóri GrandForks og svo helstu starfsmenn skólans. Ég hafði farið í áheyrnarprufu og söng"Sofðu Unga Ástin Mín" undirleikslaust um kvöldið og það gekk baraótrúlega vel. Kvöldið heppnaðist vel í alla staði og það var bara ótrúlega gamanað vera með öllum krökkunum og dansa og skemmta sér. /> > > Horfði svo á Óskarinn í beinni í gær. Hef ekki séð margar af myndunum semvoru tilnefndar en af þeim sem unnu er ég búin að sjá The king´s speech enColin Firth átti verðlaunin svo sannarlega skilið, Inception sem átti sínverðlaun líka skilið, Toy Story var valin besta teiknimyndin, hafði ekki séðhinar en Toy Story er æði. Æta svo að horfa á The Black swan en Michele í næstaherbergi á hana og við ætlum að hafa videokvöld bráðum /> > > En jæja, ætla að hætta í bili.Knús á ykkur /> > >
»
17.02.2011 17:30:47 / ester
Á mánudaginn er semsagt President´s day og þá er frí i skólanum. Þetta er önnur langa helgin síðan ég kom hingað en Martin Luther King day var í janúar og þá var líka mánudagsfrí. Langar helgar eru svosem allt í lagi nema þegar maður ekkert að gera nema hanga á vistinni. Vinkonur mínar á vistinni eru allar að fara heim. Clarice bauð mér með sér heim til Montana en hún fer snemma í fyrramálið, get því miður ekki farið með henni þar sem ég þarf að mæta í próf á morgun. En stefni svo sannarlega á að komast með henni heim einhverntíma. Amber hringdi svo í mömmu sína og spurði hvort það væri i lagi að ég kæmi með henni og það var víst ekkert mál þannig að ég eyði helginni í Bismarck sem er höfuðstaður Norður Dakóta og næst stærsta borgin í fylkinu. Það verður gaman að keyra aðeins um fylkið og komast aðeins frá Grand Forks.
Í gær komst ég svo loksins aftur í dýraathvarfið, Amber fór i sína sjálfboðaliðaþjálfun og ég sjálfboðaliðaðist á meðan. Fór út með þrjá hunda í girðinguna sem er þarna fyrir aftan hús. Fyrsti hundurinn sem ég fór með út var stór blendingur, husky annarsvegar og ég man ekki alveg hvað hitt var en hann var alger dúlla og soldið bara einsog stór, loðinn bangsi. Svo fór ég inn með hann og næsti hundur sem ég fór með út var soldið minni og lá bara kyrr og rólegur i búrinu og umturnaðist svo þegar við komum út og var í stanlausu reipitogi og á hlaupum úti. Síðasti hundurinn sem ég tók var stór doberman og rosalega flottur. Hann fór upp á afturfæturna í búrinu og ég hugsaði að þessi yrði nú soldið þungur úti en hugsaði að ég myndi nú alveg ráða við hann og skjátlaðist svona líka hrappalega, það eina sem hundurinn vildi gera var að kúra og láta klappa sér þannig að ég endaði á því að setjast á bekk sem er þarna úti með hundinn nánast í fanginu en það var voða kósý. Við ætlum svo að reyna að fara einu sinni í viku að sjálfboðaliðast þarna.
Næstu helgi (26.febrúar) er stærsti fjölþjóðlegi atburður skólans, Fiest of Nations en þar eru skemmtiatriði og matur frá hinum ýmsu löndum, 5 rétta máltíð og skemmtiatriði. Uppselt er á viðburðinn og þetta er víst mjög skemmtilegt. Amy vinkona mín frá Armeníu fór í áheyrnarprufu og dansaði við armenska tónlist og ég ákvað að fyrst ég var að fara með henni að prófa að syngja og söng fyrir nefndina Sofðu unga ástin mín og viti menn, Ester er að fara syngja á Fiest of nations. Er bæði spennt og stressuð, gerði það undirleikslaust í prufunum og enda örugglega á því að gera það það þannig næstu helgi líka. Þetta er mjög fínn viðburður og ég er mjög ánægð að hafa tekið með mér fínan kjól eftir að Margrét Malena benti mér á að ég gæti haft not fyrir einn svoleiðis án þess að vilja kaupa nýjan og hvort það reyndist ekki bara vera dagsatt.
Nú er aðeins liðið á önnina og kennararnir farnir að leggja fyrir hlutapróf, er búin að fara í 3 og svo er eitt á morgun. Fékk 42/50 í Afbrigðaprófinu eða B og 46/50 í Félagssálfræðiprófinu eða A þannig að ég er bara sátt. Hlakka til að sjá hvað kemur útúr hinum. Annars held ég að það sé bara nóg komið í bili. Knús á ykkur öll frá Norður Dakóta þar sem byrjað er að vora og hitinn hangir yfir frostmarki flesta daga
»
08.02.2011 16:53:46 / ester
Þá er enn ein vikan gengin í garð hér í Norður Dakóta. Það er kalt sem endranær en kuldinn hefur þó ekki farið fyrir neðan -30 aftur einsog um daginn en í dag eru -22 celsíusgráður þannig að maður klæðir sig vel eða velur leiðir milli bygginga þar sem útiveran er sem minnst.
Prófatíðin hér er byrjuð og fyrsta hlutaprófið í gær, annað á fimmtudag og svo tvö í næstu viku þannig að það verður nóg að gera þessa vikuna og næstu. Skólinn gengur bara vel og ég er dugleg að mæta í tíma og er ennþá dugleg að lesa enda finnast mér áfangarnir skemmtilegir.
Ég endurraðaði herberginu mínu á sunnudagskvöld, færð m.a kommóðuna frá ofninum en herbergið var alltaf kalt og kremin mín alltaf volg því kommóðan dró í sig allan hitann frá ofninum. En er búin að snúa öllu við og finnst miklu betra að vera í herberginu núna þó svo það hafi nú ekkert verið slæmt áður. Það að ég hafi gert það er kannski ofsögum sagt en Spencer og Michele sem búa hérna líka hjálpuðu mér og ég hefði ekki getað gert það ein (ég reyndi og það gekk ekki).
Er búin að vera dugleg við að prófa nýja hluti hér enda er ég að æfa mig í því að gera sjálf það sem ég segi skiptinemunum heima að gera. Prófaði corn dog um daginn og fannst hún mjög góð. Svo prófaði ég Peanutbutter & jelly samloku á sunnudagin og hvort sem þið trúið því eða ekki þá eru þær mjög góðar. Kvöldið áður fékk ég líka jello shot úr sprautu þegar við fórum niðrí bæ en það var mjög merkilegt og bragðgott. Annars er ég dugleg við að borða ávexti og grænmeti sem er alltaf í boði í mötuneytinu og svo er jógúrtísinn þeirra algert nammi. Smakkaði svo líka Dr.Pepper sem mér finnst mjög gott líka. Prófaði beef jerky en það var ekki gott. Ég gerði víst reyndar þau mistök að kaupa vitlausa tegund þannig að ég ætla nú að gefa því annað tækifæri.
Svo er Valentínusardagurinn handan við hornið og hér er nammi, kort og bangsar og hjörtu og allskonar dót útum allt. Fórum í Walmart um daginn og ég hitti Adrick sem býr hérna á vistinni þar og spurði hann hvort Valentínusarnammið færi á útsölu 15.febrúar einsog ég kynntist á Miami. Hann sagði að svo væri og ég sagðist þá ekki ætla að kaupa neitt Valentínusarnammi fyrr en það færi á útsölu. Þegar hann sakaði mig um að "misnota" þesssa hátíð sagðist ég bara ekkert vera leið yfir því, þetta væri ekki minn hátíðisdagur og ég ætti lítinn pening og það að geta keypt nammi á afslætti er æði þó svo að það sé allt rautt og bleikt með hjörtum á. Það er jú alltaf gott að eiga smávegis til að grípa í og geta boðið með sér.
Ég er búin að kaupa miða til Pennsylvaníu til Guðmundar og Serenu fyrir spring break en það byrjar 11.mars og er 10 dagar. Guðmundur hringdi í gær og spurði hvort ég væri til í að fara með þeim til Atlantic city eða mini Vegas einsog borgin mun vera kölluð helgina sem ég kæmi og ég sagði að jú ég væri sko til í það. Svo verður gaman að hitta allt fólkið sem maður kynntist í síðustu ferð og fá smá pásu frá Grand Forks en ég hefði þurft að borga aukalega fyrir að vera hér þar sem heimavistargjaldið gildir ekki í fríum.
En ætla að hætta í bili og hendast í ræktina fyrir hádegismat. Knús á ykkur
»
28.01.2011 16:43:13 / ester
Ákvað að skella inn einu bloggi svona áður en ég fer í tíma á þessum föstudagsmorgni.
Hér gengur allt vel og lífið sinn vanagang, tímar, heimavinna og þetta venjulega.
Síðustu helgi kíktum við aðeins á djammið, drukkum örfáa kokteila og dönsuðum. Skemmtum okkur svona líka prýðilega.
Fyrir ykkur sem ekki þekkið til í Bandaríkjunum þá eru teppi á öllum gólfum, ég geri ráð fyrir að það sé til þess að einangra hitann því það kostar víst slatta að halda húsunum hér heitum. Þetta hefur hinsvegar skapað vandamál fyrir mig. Ég hef sjaldan verið þekkt fyrir að lyfta fótunum hátt og mikið og sömu sögu er að segja hér. Nema hvað að þegar teppi eru á gólfunum sem ég dreg fæturna eftir og hurðarhúnarnir eru allir úr stáli er illt í efni og fyrstu vikuna hér fékk ég straum í hvert einasta skipti sem ég opnaði hurð eða snerti eitthvað úr stáli. Ég tók mig því til og fór að breyta hegðun minni (einsog sannur sálfræðinemi) og viti menn, ég er farin að lyfta fótunum og fæ ekki lengur straum í hvert einasta skipti sem ég opna hurð. Þið megið klappa fyrir mér núna
Hef svosem ekkert frá svo miklu að segja. Hef verið bara mest hérna á vistinni að hanga með fólkinu og hitti hina erlendu nemana minna með hverjum deginum, samt ekkert meðvitað. Er búin að vera dugleg að læra, spurning hvort þessi hugarfarsbreyting er vegna nýs umhverfis, maður veit aldrei. Bækurnar sem ég er að lesa eru skiljanlegar og koma efninu vel frá sér. Svo hjálpar það eflaust að ég fíla kennarana mína alveg í botn.
Svo fór ég í Target um daginn og verslaði svona sittlítið af hvoru, ótrúlegt hvað það týnist til af dóti sem maður þarf að kaupa sem maður á heima en pælir lítið í. Lét prenta út slatta af myndum og hengdi þær á vegginn minn til þess að gera hann meira "minn" ef svo má segja. Nú líður mér a.m.k ekki einsog ég sé bara í heimsókn í þessu herbergi heldur að það sé mitt. En nú þarf ég að hendast í tíma þannig að ég verði ekki of sein.
Hef svosem ekkert frá svo miklu að segja. Hef verið bara mest hérna á vistinni að hanga með fólkinu og hitti hina erlendu nemana minna með hverjum deginum, samt ekkert meðvitað. Er búin að vera dugleg að læra, spurning hvort þessi hugarfarsbreyting er vegna nýs umhverfis, maður veit aldrei. Bækurnar sem ég er að lesa eru skiljanlegar og koma efninu vel frá sér. Svo hjálpar það eflaust að ég fíla kennarana mína alveg í botn.
Svo fór ég í Target um daginn og verslaði svona sittlítið af hvoru, ótrúlegt hvað það týnist til af dóti sem maður þarf að kaupa sem maður á heima en pælir lítið í. Lét prenta út slatta af myndum og hengdi þær á vegginn minn til þess að gera hann meira "minn" ef svo má segja. Nú líður mér a.m.k ekki einsog ég sé bara í heimsókn í þessu herbergi heldur að það sé mitt. En nú þarf ég að hendast í tíma þannig að ég verði ekki of sein. Ykkur heima býð ég góða helgi, hér er bara tiltölulega hlýtt, bara -2 celsíus.
Fínu , fínu myndirnar á veggnum mínum
»
20.01.2011 19:10:26 / ester
Jæja, þá eru nokkrir dagar liðnir í viðbót og kannski mál til komið að henda inn öðru bloggi. Hér gengur lífið sinn vanagang og áfram er kalt. Ég ætla að halda mig við punktaformið aðeins lengur þar sem það hjálpar mér að afvegaleiðast ekki.
- Hér eiga margir bíl, ég er ekki ein af þeim og miðað við hvað ég labba ótrúlega lítið heima truflar það mig ekki neitt að hafa ekki bíl hér og við iPodinn erum að endurnýja samband okkar. Þetta er lítil borg þannig að loftið er hreint og gott og gangan gerir manni ekkert illt
- Jú og þegar maður er ekki stemmdur til göngu er bæði skólastrætó hér sem gengur innan skólasvæðisins og svo borgarstrætóinn en hvoru tveggja er frítt fyrir nema í skólanum. Jú og ef maður nennir ekki að taka strætó tekur maður bara leigubíl og þá "Cab crawler" sem er líka fyrir háskólanema en ef maður er einn í leigubílnum borgar maður 3,5 dollara fyrir farið, hvert sem er innan borgarmarka sem einkar hentugt fyrir verslunarferðir. Verðið lækkar hinsvegar ef fleiri en einn eru í bílnum en þá er farið 2 dollarar á mann. Biðin eftir þessum bílum getur þó stundum orðið löng, sérstaklega á kvöldin um helgar. Svo á maður nú vini sem eiga bila ef þannig liggur við.
- Svo í gær fór ég á Student involvement fair þar sem var hægt að skoða það sem er í boði í "klúbbastarfi" og sjálfboðaliðavinnu og þar gat ég nú fundið eitthvað mér til hæfis þótt það væri ekki miðaldaklúbburinn. Fann þarna eina stúlku sem var ósköp spennt fyrir því að ég væri íslensk því þau væru að skipuleggja einhverja hátíð eða eitthvað og fannst það frábær hugmynd að hafa einhvern alvöru Íslending með til þess að hafa þetta meira alvöru þannig að ég virðist vera komin í nefnd. Svo er ég að fara í sjálfboðaliðaþjálfun hjá dýraathvarfinu á eftir. Það verður gaman að sjá hvernig það fer.
- Svo prófaði ég ræktina í gær sem heitir því fallega nafni "Wellness center". Þar prófaði ég zumba tíma sem var mjög skemmtilegur. Ræktin er frí fyrir alla sem eru í skólanum og er risastór, fullt af sölum í henni, íþróttavöllur, hlaupabraut og fullt fullt fullt af tækjum. Svo er bara að vera dugleg að fara og nýta sér þetta. Tíminn í gær var skemmtilegur þannig að ég vonandi næ að halda því við að fara.
- Svo ganga tímarnir bara vel. Kennararnir leggjast vel í mig og stærðin á bekkjunum er svona svipuð því sem ég er vön heima. Hér eru hinsvegar mun færri með tölvur og langflestir glósa bara í stílabækur. Hér í sálfræðideildinni kenna fleiri en einn kennari hvert námskeið á hverri önn og það sem mér fannst merkilegt er að þeir eru ekki skyldugir til þess að kenna sömu bók þótt þeir kenni sama námskeið, þeir geta valið hvaða þá bók sem þeim líst best á.
En ég kveð í bili, ætla að halda áfram að horfa á leikinn og garga á tölvuna mína. Knús á ykkur öll
»
14.01.2011 22:05:34 / ester
Jæja, þá er ég búin að vera hér í tæpa viku og er aðeins að venjast lífinu. Hef þetta í hálfgerðu punktaformi svona til þess að koma þessu frá mér.
- Hér er kalt.... alltaf. Samkvæmt veðurspá á hitinn næstu 5 daga ekki að fara upp fyrir -11 °C og það er í dag. Kuldinn á verstur að vera um -29°C en það er mánudagskvöld. Hér hefur snjóað nánast á hverjum einasta degi síðan ég kom. Það kemur hinsvegar ekki að sök þar sem allar gangstéttar og götur eru vel mokaðar.
- Hér eru allir ótrúlega kurteisir. Hér bjóða allir góðan daginn og brosa. Starfsfólkið í skólanum er yndislegt sama hvort það vinnur við þrif eða í mötuneytum. Konan sem þrífur hér sagði mér bara að henda sér út ef ég þyrfti á klóið meðan hún væri þar inni. Hún væri fyrir mér en ég ekki henni. Svo stoppa líka allir bílar ef einhver er að fara yfir götuna.
- Hér halda allir með liðinu Fighting Sioux (sem er bara borið fram "zú"). Hokkíliðið er víst eitt það besta á landinu en hér er líka ruðningslið og körfuboltalið, veit að það hefur verið blaklið hérna en hef ekkert heyrt af því núna. Allir nemendur fá fría miða á leiki liðsins nema karlaliðsins í hokkí, sem ég geri ráð fyrir að sé því miðarnir eru svo vinsælir. Sioux eru indjánarnir hér á slóðum og Clarice stelpan sem á heima í þarnæsta herbergi við mig er einmitt í þeim ættbálki. Eftir þennan vetur þurfa öll lið í Bandaríkjunum sem kenna sig við indjána eða indjánaflokk að breyta nöfnunum sínum vegna þess að það var skorið úr um að nafnið Redskins væri niðurlægjandi fyrir fólk af indjánaættum og sama verður víst að ganga yfir alla. Því er liðið hér í borginni og skólanum eitt þeirra sem þarf að skipta um nafn.
- Ég er ekki byrjuð í tímum á fullu en það er allt að koma, hingað til líst mér ofboðslega vel á kennarana. Hér er hluti einkunnar í sumum fögum t.d að taka þátt í rannsóknum og það er gert í gegnum forrit á netinu. Við þurfum að skila inn ákveðið mörgum tímum í rannsóknum og hver rannsókn eða könnun sem við tökum þátt í hefur ákveðið mikið gildi. Í einum áfanganum mínum gildir þetta t.d 11 prósent sem er frábært. Hvetur og verðlaunar nemendur til þess að taka þátt í vísindasamfélaginu hér við skólann. Í öðrum er þátttaka í rannsóknum "extra credit" sem er alltaf gott að eiga inni til þess að hækka aðeins einkunnina sína.
- Hér er líka prógram sem ég væri ósköp hlynnt á Íslandi en það er bókaleiga sem bókabúðin í skólanum sér um. Þar leigirðu bækurnar þínar af bókabúðinni þá önn sem þú ert í áfanganum og það er u.þ.b helmingi ódýrara en að kaupa þær nýjar. Þetta er góð leið til þess að tryggja að þú fáir vel með farnar bækur og fínt fyrir áfanga þar sem maður sér ekki fram á að vilja halda bókinnni þar sem ég geri ráð fyrir að þær séu skoðaðar áður en maður skilar þeim.
Ætla ekki að hafa þetta lengra að sinni. Bið að heilsa öllum heima héðan frá Norður Dakóta þar sem ég sat í morgun og gargaði á tölvuna yfir Ísland-Ungverjaland í morgun.
»
11.01.2011 17:45:36 / ester
Jæja, þá er komin og hingað til hefur flest gengið einsog í sögu en annað ekki eins vel.
Vandræðin byrjuðu þegar ég lenti í Minneapolis en töskurnar ekki neinsstaðar sjáanlegar. Ég sem betur fer hafði gert ráð fyrir því að taka ekkert uppúr töskunni nema þá skóna mína ef það væri mikill snjór og ég þyrfti að labba þar sem mér þykir þægilegast að vera í léttum og þægilegum skó sem ég get auðveldlega farið úr í flug. Ég lét síðan konuna sem sá um farangurinn fá heimilisfangið á hótelinu og hún vonaði að töskurnar væri komnar áður en ég þyrfti að fara af hótelinu, það hinsvegar gerðist ekki og ég þurfti að láta breyta heimilisfanginu hingað til Grand Forks. Konunni fannst hinsvegar merkilegt að ég þyrfti ekki tannbursta því ég hafði pakkað honum í handfarangur því það gerðu nú ekki margir.
Síðan var haldið af stað í verslunarmiðstöðina stóru, Mall of America og það er nú meiri geimurinn. Þar finnnur maður allt milli himins og jarðar (þar með talið rússíbana). Jörðin var öll hvít þannig að ég þurfti að kaupa mér kuldaskó þar sem töskurnar höfðu ekki komið, verslaði síðan hitt og þetta sem ég þurfti fyrir daginn og veginn, borðaði kvöldmat og kom mér svo á lestarstöðina. Þegar ég kom til Grand Forks sást Prasant (strákur frá Nepal) því miður hvergi en hann hafði átt að koma og sækja mig, þannig var nefnilega mál með vexti að ég var í síðasta vagninum og það þurfti að færa lestina til þess að hleypa okkur út þegar allir hinir voru komnir út og strákgreyið fattaði það ekki og ég hélt að ég hefði einhverra hluta vegna misst af lestinni. Þar sem ég sat þarna á lestarstöðinni fór ég að spjalla við strák en vinur hans var alltof seinn að sækja hann. Þeir buðu mér svo far í skólann þar sem þeir voru á leiðinni þangað hvort sem er sem ég þáði með þökkum. Þá var klukkan rúmlega 7, Ester illa sofin og ALLT lokað. Ég ráfaði því um með töskurnar mínar í leit að einhverju sem væri opið en skrifstofan þar sem ég gat fengið lyklana mína opnaði ekki fyrr en 8. Ég hafði sem betur fer ákveðið að pakka húfu og vettlingum í handfarangur sem bjargaði mér frá því að krókna úr kulda (nýju skórnir voru líka frábærir enda fóðraðir að innan og ná upp að hnjám). Stóð semsagt þarna fyrir utan og spjallaði við strák frá Alaska sem var í sömu vandræðum og ég. Okkur var þó að lokum hleypt inn og ég fékk lyklana að vistinni og herberginu. Reyndi að sofa þar í smástund en það skítkalt ég ekkert með yfir mig nema jakkann minn.
Þegar ég kveikti svo á tölvunni voru þar skilaboð frá Prasant sem skildi ekkert hvað hafði orðið af mér og baðst afsökunar, mér fannst þetta nú lítið mál þar sem ég komst á áfangastað. Hann kom síðan og sótti mig og ég endaði með Beccu frá Noregi og Kate frá Hvítarússlandi (hún hefur verið hér í einhver ár) í Walmart að kaupa ýmsar nauðsynjar einsog þvottaefni, körfu, herðatré, síma, sæng, kodda og fleira í þeim dúr. Síðan þá höfum við erlendu nemarnir við skólann bara hangið mest saman enda byrjuðu engir tímar fyrr en í dag. Þessu eru þó undanskildir strákarnir tveir sem fóru með okkur Beccu að borða þegar ég var að farast úr hungri á laugardaginn en þeir eru frá Norður Dakóta.
Síðan eyddi ég tveimur dögum í orientation, bæði fyrir alþjóðastúdenta og svo BA/S gráðu stúdenta, sótti stúdentakortið mitt, fékk töskurnar mínar aftur í gær og er búina að vera að taka aðeins til og ganga frá í herberginu mínu og þetta er allt að koma. Nú er bara það eina sem mig vantar lampi og þá er ég klár. Prófaði svo mötuneytið og það er frábært, hlakka til að prófa allt sem er í boði þar en þar er í boði salatbar og súpa á hverjum degi, samlokustöð en í staðinn fyrir brauð má nota tortillu, svo er alltaf "heimamatur" og í gær var í boði pizza og pasta en veit ekki hvort það er svoleiðis á hverjum degi. Svo eru alltaf ávextir, allskonar safar, mjólk, morgunkorn og allskonar egg og brauð á morgnana og að hætti Ameríkana er líka boðið upp á borgara.
Í kvöld stefnum við síðan að því að fara út að borða í tilefni dagsins en Applebees hefur orðið fyrir valinu en þar hef ég ekki borðað síðan ég var í Orlando sem krakki. Hér er kalt og ég held að hitinn hafi ekki farið upp fyrir frostmark síðan ég kom og sýnist hann ekki eiga að gera það fyrr en með vorinu. En ætla að hætta núna og læt heyra betur í mér seinna.
»
02.01.2011 17:42:40 / ester
...svona af því að ég er að fara út aftur.
Leiðinni er semsagt núna haldið til North-Dakota. Þar mun ég stunda nám í University of North Dakota sem er í borginni Grand Forks. Ég byrja þó ferðalagið í Minnesota þar sem ég eyði deginum að öllum líkindum í Mall of America. Hlýt að finna mér eitthvað að bardúsa við þar
Síðan tek ég næturlestina til Grand Forks nema auðvitað allt sé ófært, stormviðvörun í gangi svona næstu daga að því er ég best veit.
Svo þegar þangað er komið flyt ég inn á heimavist ásamt samnemendum mínum en þar fékk ég einstaklingsherbergi á 21+ vistinni sem gengur undir nafninu Hancock. Meira kemur svo í ljós bara þegar ég mæti.
Annars hef ég lítið að segja núna, bara svona smá upphitun fyrir vorönnina.
»
Síður: 1 2 3 ... 13
|
Heimsóknir
Í dag: 16 Alls: 50949
|